زمانهای قدیم که ساعت و رادیو مد نبود ، خروس برای خودش سلطنتی داشت و حتی به او عنوان کت-ده سلیمان ( سلیمان روستا ) را داده بودند و مشابه همین عنوان را به سگ عشایر داده بودند و لقب او هم اوبا-دا فرمان یعنی کسیکه حرفش در چادرهای عشایری اندازه ارباب بود !؟
ماه رمضان را بهار قرآن معرفی کرده اند و به خواندن قرآن در این ماه توصیه های زیادی شده است ، واقعیت هم این است که فضای خاصی پیش می آید و خواندن قرآن یک جذابیت خاصی پیدا می کند ...
برخی از خواننده ها لطف دارند و ضمن خواندن مطالب این وبلاگ مرا از شعشعه ی بی ادبی خود محروم نمی کنند و در کامنتها ، کمی تا قسمتی ، فحاشی می کنند و من صرفا برای رعایت ادب ، آنها را منتشر نمی کنم و الا دیدن آن ادبیات ها و حرفها ،به نفع من هستند تا به ضرر من (!) و اگر دنبال این منافع نیستم بخاطر اینکه اینجا خلوتی برای نوشتن است و نه وبلاگ کاری (!؟)
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِی هَٰذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِنْ کُلِّ مَثَلٍ ۚ وَکَانَ الْإِنْسَانُ أَکْثَرَ شَیْءٍ جَدَلًا
و در این قرآن، از هر گونه مثلی برای مردم بیان کردهایم؛ ولی انسان بیش از هر چیز، به مجادله میپردازد!